۱.گفته می شه که اقوام هند و اروپایی از قوم واحدی مشتق شدند که در سراسر هند و ایران زندگی می کردند و بعد به تدریج در جاهای دیگه مثل اروپا منتشر شدند. حتی بررسی هایی که در زبان های این کشورها (کشور های اروپایی ایران و هند) صورت گرفته به این نتیجه رسیدند که دارای زبان مشترکی بوده اند. مثلا وقتی خیلی از واژه های فارسی رو ریشه یابی کنیم می بینیم که با واژه های زبان های لاتین و ژرمن یکی هست و بر اثر ۲۵۰۰ سال جدایی این اقوام از همدیگه زبان ها به تدریج از هم متمایز شده اند. مثلا واژه "دانش" در فارسی باستان به صورت "گنو"  وجود داشته که در زبان انگلیسی به صورت "کنو" نوشته می شه و "نو" یا "ناو" خونده می شه. البته جالبه که تعداد این واژه ها بسیار بسیار زیاده و وقتی می بینیم که شباهت زبان فارسی باستان با زبان های ژرمن (که انگلیسی یکی از اونهاست) اینقدر زیاده می فهمیم که باید ایمان بیاریم به این نکته که نژاد ایرانی های آریایی با اروپاییان اصیل یکی هست. این زبان فرضی هند و اروپایی که در اصل "یک" زبان بوده پس از مدتی به زبان های مختلف مشتق می شه مثل زبان های ایرانی- هندی- لاتین- ژرمن- سلتی- اسلاوی و یکی دو گروه دیگه. خود این گروه ها هم به مرور زمان به زبان های دیگر تقسیم می شوند. (ایرانی به اوستایی و فارسی باستان...) - (لاتین به ایتالیایی- اسپانیولی- پرتغالی- فرانسوی)- ژرمن به (آلمانی-هلندی-دانمارکی-سوئدی-نروژی و انگلیسی) و ربان سلتی به زبان های ایرلندی- گالیک-ولش- اسکاتلندی) و {زبان هی اسلاوی به روسی و ...). توی این دسته بندی ها می بینیم که زبان عربی جایی نداره و این زبان با زبان عبری اصلا از اول از یک تمدن دیگه و یک زبان مادر دیگر مشتق شده اند. همیطور زبان های ترکی که از زبان های مغولی هم ریشه است. پس زبان فارسی بر خلاف اونچه که به نظر می یاد هیچ همخوانی با زبان عربی نداره.

۲.اقوام هند و اروپایی که دارای نژاد آریایی بودند (کاکاسین) پوست های روشن داشتند و گونه هایی با چشم رنگی و موی روشن در بین اونها زیاد بوده. حالا چی می خوام بگم اینه که ما ایرانی ها شاید هر کدوم فقط ۲۰٪ یا کمتر آریایی باشیم!! وقتی چهره های ایرانیان امروز رو با عرب ها و اروپاییان مقایسه می کنیم شبهاتی که بین ایرانی و عرب وجود داره خیلی بیشتر از شباهت بین ایرانی و اروپاییه! در مورد زبان فارسی امروزی هم خودمون می دونیم که خیلی از کلمات عربی هستند و ما هیچ جایگزینی برای اونها در فارسی امروزی نداریم! مثل واژه "کتاب" یا "عروس"... اینها همه شاید به خاطر حمله اعراب به ایران باشه. در هر صورن نژاد ایرانی ها با عرب ها آمیخته شده و این حتی در زبان و فرهنگ ما آشکاره (تابلوه!). غیر از زبان رایج حتی اسامی کودکان بیشتر به عربی گذاشته می شه تا ایرانی. مثلا اسم محمد و فاطمه در آمارگیری ها بیشترین تعداد رو به خودشون اختصاص می دن. رسم الخط عربی داریم و  دینمون هم که اسلامه و به زبان عربی همه نماز می خونن. پس چرا این همه از عرب ها بدمون می یاد و نمی خوایم قبول کنیم که چیزی جدا از اعراب نیستیم؟